گام بزرگ شرکت نفت در راه حفظ محیط زیست
شش پایلوت زیست محیطی شرکت نفت
طرح استانداردسازی برآورد انتشار آلاینده‌های هوا به منظور ارزیابی منابع انتشار آلاینده در هوا و تعیین ضرایب انتشار برای بهبود جایگاه زیست محیطی ایران در شرکت ملی نفت ایران و در شش پایلوت انجام می‌شود.
اطلاعات مورد نیاز طرح استانداردسازی برآورد انتشار در شرکت ملی نفت ایران تکمیل شد؛ طرحی که با اجرای آن، میزان انتشار آلاینده های هوا در این شرکت برآورد می شود.
به گزارش خبرنگار شانا، معاونت نظارت بر بهینه سازی مصرف انرژی و ارزشیابی طرحهای مدیریت برنامه ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران از تکمیل نواقص اطلاعاتی طرح استانداردسازی برآورد انتشار این شرکت با همکاری مسئولان و کارشناسان شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب خبر داد و اعلام کرد: بیش از ٩۵درصد اطلاعات مورد نیاز در این زمینه جمع آوری شده است.
براساس این گزارش، در طرح "استانداردسازی برآورد انتشار آلاینده های هوا در شرکت ملی نفت ایران" به منظور ارزیابی منابع انتشار آلاینده در هوا و تعیین ضرایب انتشار، شش پایلوت شامل شرکت نفت و گاز کارون، شرکت نفت و گاز گچساران، شرکت نفت و گاز مارون و منطقه عملیاتی دورود٣، منطقه عملیاتی سیری و منطقه عملیاتی دالان از شرکتهای ملی مناطق نفتخیز جنوب، نفت فلات قاره ایران و نفت مناطق مرکزی ایران برای انجام پایش ادواری انتخاب شده اند.
محمدرضا قربانی پور کارشناس معاونت نظارت بر بهینه سازی مصرف انرژی و ارزشیابی طرحهای مدیریت برنامه ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران در این زمینه به خبرنگار شانا گفت: با اجرایی شدن این طرح، میزان آلایندگیهای زیست محیطی که از طریق فعالیتهای شرکت نفت وارد هوا می شود، برآورد خواهد شد.
اقدام برای کاهش آلایندگی، منوط به تعیین میزان انتشار است
وی با بیان این که انجام هرگونه اقدامی برای کاهش سطح آلایندگیهای زیست محیطی، منوط به شناسایی کامل منشا این آلایندگیها و برآورد میزان دقیق انتشار آن است، افزود: به همین منظور، طرح استانداردسازی برآورد انتشار آلایندگیهای هوا در شرکت ملی نفت در دستور کار قرار گرفته است.
قربانی پو با اشاره به تکمیل بیش از ٩٠ درصد اصلاعات مورد نیاز این طرح و انجام ٥٠ درصد از فعالیتهای مربوط به ممیزی میدانی، از پیشرفت مطلوب فعالیتهای طراحی مهندسی طرح نیز خبر داد و گفت: این طرح در سال آینده نهایی و منجر به نتیجه خواهد شد.
بر اساس این گزارش، از همان ابتدای شروع طرح، همزمان با انجام پایش ادواری، چک لیستهایی برای دریافت اطلاعات و با هدف مدلسازی، شبیه سازی و انجام محاسبات هندسی برآورد انتشار، تنظیم و به مسئولان مربوط در شرکتهای پایلوت ارائه شد و چک لیستهای مربوط به پایلوتهای شرکت نفت فلات قاره و شرکت نفت مناطق مرکزی در طی اجرای طرح تکمیل شدند.
از آنجا که نواقص اطلاعات چک لیستهای پایلوتهای شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب بالغ بر ٩٠درصد بود، به منظور پیشبرد طرح، گروه نظارت در مدیریت برنامه ریزی تلفیقی بر آن شد تا با تهیه چک لیست نواقص اطلاعات به همراه گروه مجری برای تکمیل آنها اقدام کند که خوشبختانه، با همکاری مسئولان واحدهای ستادی شرکتهای ذیربط، روسای کارخانه ها، کارشناسان و اپراتورهای مربوط در پایلوتهای مورد نظر، اطلاعات مورد نیاز تکمیل شد.
قربانی پور در ادامه تصریح کرد: پایلوتهای انتخاب شده، نماینده نسبتا جامعی از کل شرکتها و مناطق زیرمجموعه شرکت ملی نفت به شمار می روند و برای دستیابی به اطلاعات طرح، معیارهای متفاوتی مانند سن تجهیزات، نوع فرایندها، شرائط آب و هوایی و ... مدنظر قرار گرفته است.
وی انجام همزمان ممیزی میدانی و طراحی مهندسی را اقدامی در راستای افزایش دقت اطلاعات حاصل از کار عنوان کرد و گفت: البته با توجه به قدمت برخی کارخانه های شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، اطلاعات حاصل از این شرکت دارای قطعیت کامل نیست اما در دیگر پایلوتها تلاش شده است اطلاعات با کمترین خطا همراه باشد.
دستیابی به ضرایب انتشار برای بهبود جایگاه زیست محیطی ایران
این کارشناس مدیریت برنامه ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران اظهار کرد: با نهایی شدن این طرح به ضرایب انتشار مختص شرکت ملی نفت ایران دست می یابیم و از آنجا که امکان استفاده از ضرایب بین المللی را نداریم، این اقدام کمک بزرگی در راستای شناسایی میزان دقیق انتشار آلایندگیها خواهد بود.
به گفته وی، ضرایب بین المللی انتشار آلایندگیهای هوا ی امریکا و اروپا دو مرجع و رفرنس اصلی جهان در این حوزه است، اما به واسطه قدمت تجهیزات و یا نبود امکان استفاده از برخی تجهیزات خارجی به دلیل تحریم و عواملی از این دست، قابلیت انطباق ضرایب بین المللی با صنعت نفت کشورمان وجود ندارد.
قربانی پور ادامه داد: کنوانسیون تغییرات آب و هوایی، کشورها را ملزم به تلاش برای کاهش انتشار آلایندگیها می کند و در صورت تدوین نشدن ضرایب مختص صنعت نفت ایران، این کنوانسیون می تواند فعالیتهای آلاینده نفتی کشورمان را با درنظر گرفتن ضرایب بین المللی تخمین بزند.
وی تاکید کرد: به این ترتیب، با تدوین ضرایب انتشار مختص شرکت ملی نفت که با واقعیتهای صنعت نفت کشورمان تطابق دارد، می توان از جرایم هنگفت احتمالی که به واسطه استفاده از ضرایب بین المللی ممکن است شامل حال کشور شود، کاست.
این کارشناس خاطرنشان کرد: در طرح استانداردسازی برآورد انتشار، HSE شرکت ملی نفت ایران به عنوان مشاور طرح همکاری می کند و با توجه به ارتباط HSE شرکت ملی نفت با سازمان محیط زیست، ضرایب حاصل، قابل اطمینان و مورد قبول مجامع علمی و زیست محیطی بین المللی خواهد بود.
سه گروه آلاینده هوا در سطح شرکت ملی نفت ایران
بر اساس این گزارش، معاونت نظارت بر بهینه سازی مصرف انرژی و ارزشیابی طرحهای مدیریت برنامه ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران، منابع عمده آلاینده هوا را در سطح این شرکت، به سه بخش عمده تقسیم کرده است که براساس آن، انتشار آلاینده های حاصل از فرایندهای احتراقی شامل احتراق در توربینها (توربوژنراتورها، توربوپمپها و توربو کمپرسورها، کوره ها و گرمکنها، بویلرها و مشعلها)، در دسته نخست قرار می گیرد.
همچنین انتشار آلاینده های حاصل از نشتی مایعات شامل نشتی از واحدهای رطوبت زدایی، مخازن ذخیره سازی نفت خام، مخازن نگهداری آبهای آلوده و فاضلاب، مخازن نگهداری مواد شیمیایی مورد استفاده در واحدها و... دسته دوم آلاینده ها به شمار می رود . در نهایت، آلاینده های ناشی از تبخیر گازهای فرار به محیط مانند گازهای مورد استفاده در تجهیزات سردسازی و نشت و تبخیر از مخازن نگهداری مایعات، گازها و خطوط انتقال در دسته سوم قرار می گیرد.
به گزارش خبرنگار شانا، معاونت نظارت بر بهینه سازی مصرف انرژی و ارزشیابی طرحهای مدیریت برنامه ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران از تکمیل نواقص اطلاعاتی طرح استانداردسازی برآورد انتشار این شرکت با همکاری مسئولان و کارشناسان شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب خبر داد و اعلام کرد: بیش از ٩۵درصد اطلاعات مورد نیاز در این زمینه جمع آوری شده است.
براساس این گزارش، در طرح "استانداردسازی برآورد انتشار آلاینده های هوا در شرکت ملی نفت ایران" به منظور ارزیابی منابع انتشار آلاینده در هوا و تعیین ضرایب انتشار، شش پایلوت شامل شرکت نفت و گاز کارون، شرکت نفت و گاز گچساران، شرکت نفت و گاز مارون و منطقه عملیاتی دورود٣، منطقه عملیاتی سیری و منطقه عملیاتی دالان از شرکتهای ملی مناطق نفتخیز جنوب، نفت فلات قاره ایران و نفت مناطق مرکزی ایران برای انجام پایش ادواری انتخاب شده اند.
محمدرضا قربانی پور کارشناس معاونت نظارت بر بهینه سازی مصرف انرژی و ارزشیابی طرحهای مدیریت برنامه ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران در این زمینه به خبرنگار شانا گفت: با اجرایی شدن این طرح، میزان آلایندگیهای زیست محیطی که از طریق فعالیتهای شرکت نفت وارد هوا می شود، برآورد خواهد شد.
اقدام برای کاهش آلایندگی، منوط به تعیین میزان انتشار است
وی با بیان این که انجام هرگونه اقدامی برای کاهش سطح آلایندگیهای زیست محیطی، منوط به شناسایی کامل منشا این آلایندگیها و برآورد میزان دقیق انتشار آن است، افزود: به همین منظور، طرح استانداردسازی برآورد انتشار آلایندگیهای هوا در شرکت ملی نفت در دستور کار قرار گرفته است.
قربانی پو با اشاره به تکمیل بیش از ٩٠ درصد اصلاعات مورد نیاز این طرح و انجام ٥٠ درصد از فعالیتهای مربوط به ممیزی میدانی، از پیشرفت مطلوب فعالیتهای طراحی مهندسی طرح نیز خبر داد و گفت: این طرح در سال آینده نهایی و منجر به نتیجه خواهد شد.
بر اساس این گزارش، از همان ابتدای شروع طرح، همزمان با انجام پایش ادواری، چک لیستهایی برای دریافت اطلاعات و با هدف مدلسازی، شبیه سازی و انجام محاسبات هندسی برآورد انتشار، تنظیم و به مسئولان مربوط در شرکتهای پایلوت ارائه شد و چک لیستهای مربوط به پایلوتهای شرکت نفت فلات قاره و شرکت نفت مناطق مرکزی در طی اجرای طرح تکمیل شدند.
از آنجا که نواقص اطلاعات چک لیستهای پایلوتهای شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب بالغ بر ٩٠درصد بود، به منظور پیشبرد طرح، گروه نظارت در مدیریت برنامه ریزی تلفیقی بر آن شد تا با تهیه چک لیست نواقص اطلاعات به همراه گروه مجری برای تکمیل آنها اقدام کند که خوشبختانه، با همکاری مسئولان واحدهای ستادی شرکتهای ذیربط، روسای کارخانه ها، کارشناسان و اپراتورهای مربوط در پایلوتهای مورد نظر، اطلاعات مورد نیاز تکمیل شد.
قربانی پور در ادامه تصریح کرد: پایلوتهای انتخاب شده، نماینده نسبتا جامعی از کل شرکتها و مناطق زیرمجموعه شرکت ملی نفت به شمار می روند و برای دستیابی به اطلاعات طرح، معیارهای متفاوتی مانند سن تجهیزات، نوع فرایندها، شرائط آب و هوایی و ... مدنظر قرار گرفته است.
وی انجام همزمان ممیزی میدانی و طراحی مهندسی را اقدامی در راستای افزایش دقت اطلاعات حاصل از کار عنوان کرد و گفت: البته با توجه به قدمت برخی کارخانه های شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، اطلاعات حاصل از این شرکت دارای قطعیت کامل نیست اما در دیگر پایلوتها تلاش شده است اطلاعات با کمترین خطا همراه باشد.
دستیابی به ضرایب انتشار برای بهبود جایگاه زیست محیطی ایران
این کارشناس مدیریت برنامه ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران اظهار کرد: با نهایی شدن این طرح به ضرایب انتشار مختص شرکت ملی نفت ایران دست می یابیم و از آنجا که امکان استفاده از ضرایب بین المللی را نداریم، این اقدام کمک بزرگی در راستای شناسایی میزان دقیق انتشار آلایندگیها خواهد بود.
به گفته وی، ضرایب بین المللی انتشار آلایندگیهای هوا ی امریکا و اروپا دو مرجع و رفرنس اصلی جهان در این حوزه است، اما به واسطه قدمت تجهیزات و یا نبود امکان استفاده از برخی تجهیزات خارجی به دلیل تحریم و عواملی از این دست، قابلیت انطباق ضرایب بین المللی با صنعت نفت کشورمان وجود ندارد.
قربانی پور ادامه داد: کنوانسیون تغییرات آب و هوایی، کشورها را ملزم به تلاش برای کاهش انتشار آلایندگیها می کند و در صورت تدوین نشدن ضرایب مختص صنعت نفت ایران، این کنوانسیون می تواند فعالیتهای آلاینده نفتی کشورمان را با درنظر گرفتن ضرایب بین المللی تخمین بزند.
وی تاکید کرد: به این ترتیب، با تدوین ضرایب انتشار مختص شرکت ملی نفت که با واقعیتهای صنعت نفت کشورمان تطابق دارد، می توان از جرایم هنگفت احتمالی که به واسطه استفاده از ضرایب بین المللی ممکن است شامل حال کشور شود، کاست.
این کارشناس خاطرنشان کرد: در طرح استانداردسازی برآورد انتشار، HSE شرکت ملی نفت ایران به عنوان مشاور طرح همکاری می کند و با توجه به ارتباط HSE شرکت ملی نفت با سازمان محیط زیست، ضرایب حاصل، قابل اطمینان و مورد قبول مجامع علمی و زیست محیطی بین المللی خواهد بود.
سه گروه آلاینده هوا در سطح شرکت ملی نفت ایران
بر اساس این گزارش، معاونت نظارت بر بهینه سازی مصرف انرژی و ارزشیابی طرحهای مدیریت برنامه ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران، منابع عمده آلاینده هوا را در سطح این شرکت، به سه بخش عمده تقسیم کرده است که براساس آن، انتشار آلاینده های حاصل از فرایندهای احتراقی شامل احتراق در توربینها (توربوژنراتورها، توربوپمپها و توربو کمپرسورها، کوره ها و گرمکنها، بویلرها و مشعلها)، در دسته نخست قرار می گیرد.
همچنین انتشار آلاینده های حاصل از نشتی مایعات شامل نشتی از واحدهای رطوبت زدایی، مخازن ذخیره سازی نفت خام، مخازن نگهداری آبهای آلوده و فاضلاب، مخازن نگهداری مواد شیمیایی مورد استفاده در واحدها و... دسته دوم آلاینده ها به شمار می رود . در نهایت، آلاینده های ناشی از تبخیر گازهای فرار به محیط مانند گازهای مورد استفاده در تجهیزات سردسازی و نشت و تبخیر از مخازن نگهداری مایعات، گازها و خطوط انتقال در دسته سوم قرار می گیرد.
لینک کوتاه خبر: