داغ ترین ماراتن دنیا در ایران

رویای دونده بزرگ ایتالیایی، ماراتن در داغ ترین روز سال در گرمترین نقطه دنیا یعنی "کویر لوت" است.

کد خبر: ۳۸۰۶

تاریخ: ۱۴ تير ۱۳۹۶ - ۱۵:۲۸

به گزارش عصرپرس،اسپوتنیک نوشت در داغ ترین روز سال، برترین دونده های ماراتن دنیا در کویر داغ لوت در ایران جمع می شوند.

دشت لوت میزبان داغ ترین مسابقه ماراتن بین المللی دنیا خواهد بود. تا ده روز دیگر، در تاریخ 15 جولای داغ ترین ماراتن بین المللی دنیا در ایران برگزار می گردد.  مبتکران این ماراتن شعار، « در داغ ترین  نقطه جهان  بدویم»  را برای این رقابت انتخاب کرده اند. دمای هوا در کویر لوت در این فصل  به 71 درجه بالای  صفر می رسد و دمای شن از این هم بیشتر است. حال دوندگان برتر دنیا می خواهند در این شرایط گرمایی، به مبارزه بپردازند.

برگزاری مسابقه ماراتن در سطح بین المللی، کمک شایسته ای به صنعت جهانگردی در ایران و شناخت هر چه بیشتر زیبایی های طبیعی این کشور برای خارجیان می گردد. ایران به مدد 4 فصل بودن خود، مناظر زیبا، بکر و طبیعی مهد زیبایی برای جذب توریست دارد. سال گذشته در تابستان 2016 نیز به همت جمعی از علاقه مندان به این ورزش و گروه (iruniran) مسابقه ماراتن مشابهی برگزار گردید. حال باید دید ورزشکاران در روزهای رقابت ماراتن، چگونه خود را برای روزهای گرم و طاقت فرسا، عطش و راه سخت این دشت بکر و زیبا خود را آماده نموده اند.

پائولو ونتورینی که نام او برای بسیاری آشنا است، از جمله دوندگان برتر ماراتن در سطح جهانی برای حضور در مسابقه ماراتن در داغ ترین روز سال، به ایران سفر خواهد نمود.

پائولو ونتورینی در مصاحبه با خبرگزاری اسپوتنیک خود را چنین معرفی می نماید: نام من پائولو ونتورینی، متولد 13 مارچ 1968 در پادووا در ایتالیا هستم.

در گام نخست، من به عنوان یک ورزشکار به پلیس محلی گروه "فیام اورو" پیوستم، بلافاصله به خاطر نتایج خوبی که گرفتم از من برای حضور در مسابقات ملی و بین المللی دعوت نمودند، تنها در اینجا بود که فعالیت های من در قالب ماراتن تخصصی و فوق ماراتن، شروع شد.

در ابتدا من برای تقویت عضلات شروع به دوچرخه سواری در کوهستان نمودم، این کار را در پارک کوچکی نزدیک شهر پادووا انجام می دادم.

زادگاه من اجازه استفاده از یک محیط طبیعی را در اختیار من قرار می داد، بدین ترتیب من می توانستم در تماس با طبیعت و مناظر طبیعی ورزش کنم.

پائولو می گوید: در سال 1992، در مجموع 2400 کیلومتر مسافت را با دوچرخه کوهستان، از طریق کنیا، تانزانیا و اوگاندا طی نمودم.

در سال 1994، با دوچرخه کوهستان، اقدام به عبور از مسیر جنوب به شمال از راه ماداگاسکار نمودم که به خاطر کم آبی جدی این پروژه به پایان نرسید.

در سال 1995، پروژه خود با نام عبور از آفریقا در ارتفاع مدار رأس الجدی (خطی فرضی در جغرافیای زمین که جنوبی‌ترین عرضی را نشان می‌دهد که خورشید را می‌توان در بالای سر مشاهده نمود) آغاز نمودم.

پائولو در این طرح، 3300 کیلومتر به تنهایی رکاب زد و از کشورهایی چون موزامبیک، آفریقای جنوبی، بوتسوانا، نامیبیا و مسیرهای صعب العبور بسیاری گذر نمود.

در سال 1996، او تلاش دیگری برای عبور از ماداگاسکار انجام داد و در این ماجراجویی 2200 کیلومتر رکاب زد.

در سال 1998، در استرالیا، با طی مسافت 4446 کیلومتر از آدلاید به داروین، از کویر مرکزی استرالیا با دوچرخه کوهستان گذشت.

در سال 1999 او در صحرای سینا در مصر خود را محک زد. صحرای سینا — یک طبیعت بکر غنی و جذاب، یا یکی از خشن ترین بیابان ها در جهان است. او با انجام تمریناتی برای خود، از نظر روحی و فیزیکی خود را برای انجام دیگر مسابقات در شرایط سخت دیگر در نقاط مختلف جهان آماده کرد.

در سال 1999 او تمام مسافت امریکای جنوبی را طی نمود. در این طرح او از شیلی به آرژانتین رفت و تقریبا" حدود 2650 کیلومتر را رکاب زد. او در این طرح در صحرای آتاکاما، در درجه حرارت بسیار متغییری (40 درجه سانتی گراد در طول روز و —20 درجه سانتی گراد در شب) به تمرین پرداخت.

در سال 2000، او چالش جدید خود را در جزیره جنوبی نیوزیلند انجام داد. او با استفاده از دوچرخه کوهستان خود، شرایط برفی و در طول زمستان شدید نیمکره جنوبی با دماهای بسیار پایین همچنان رکاب می زد.

در سپتامبر 2000، به عنوان عضوی از موسسه A.I.L با عنوان "پاپ ژان پل یکم"، در برنامه ورزشی "رکاب زدن بدون توقف" حضور یافت وبه مدت 17 ساعت با دوچرخه به صورت نمادین فاصله از رم به پادوا به مسافت 530 کیلومتر را بدون توقف در خیابان رکاب زد.

در سال 2001، با نظارت یک گروه پزشکی ورزشی در دانشگاه پادوا، در دره مرگ، نوادا (ایالات متحده)، به عنوان یکی از داغترین مکان ها بر روی زمین به انجام تمرینات ورزشی پرداخت.

در سال 2002، او در استرالیا حدود 5100 کیلومتر را رکاب زد. وی  به تنهایی و خودکفا به مدت 34 روز در بیابان استرالیا به تمرین پرداخت.

در سال 2003، پائولو موفق به انجام آزمایشات بیشتری شد. او بر روی تردمیل تحت نظارت یک تیم پزشکی، به مدت 12 ساعت مسافت 108.870 کیلومتر را طی نمود.

در ژوئیه 2004، پائولو در طرح "100 مایل از صحرای نامیب" یک ماراتن فوق العاده در صحرای نامیب در نامیبیا را از سر گذراند.

در دسامبر 2004 / 2005، پائولو در منطقه ای از اتیوپی که —144 متر پایین تر از سطح دریا است، در طول 600 کیلومتر از شن و ماسه و گرد و غبار، دوچرخه سواری نمود.

در نوامبر 2005، پائولو در مصر، در ماراتن  100 کیلومتر در آسفالت با ثبت رکورد 8 ساعت و 28 دقیقه شرکت نمود.

در ماه مه 2006 در فرانسه، وی در ماراتن 100 کیلومتر فرانسه شرکت نمود که با زمان 8 ساعت و 4 دقیقه در جایگاه 5 قرار گرفت.

در آوریل 2007 در دریای مرده در اردن، پائولو با شرکت در "ماراتن فوق العاده دریای مرده" او در جایگاه 9 ام قرار گرفت و به عنوان اولین مرد سفید پوست به رکورد دیگر دونده های آفریقایی دست یافت.

در نهایت در فوریه 2008 در سوئیس به تشخیص پزشکان عمل جراحی بر روی پاهای وی انجام گرفت تا پاهای آسیب دیده او بهبود یابد.

اما با کمال تعجب 4 ماه بعد، در ژوئیه 2008 پائولو بهبود می یابد و حتی در ماراتن فوسن شرکت می کند.

بدین ترتیب، در طی سالهای بعد تمرینات و ماراتن های وی بیشتر و بیشتر می گردد.

در آوریل 2009 در ماراتن پاریس شرکت می کند، در ژوئن 2009  در مسابقه ای در شط الجرید در تونس حضور می یابد.

در سپتامبر 2010، پائولو در شهر وینسخوتن در مسابقات قهرمانی 100 کیلومتر جهان شرکت می کند.

در ژوئن 2011 ، وی با حضور در دوی 100 متر در سه مرحله با عنوان "ماگرید" جایگاه 5 را کسب می نماید.

در سال 2012، به انجام تمرینات ورزشی در مکان هایی بالاتر از سطح دریا در سنت موریتس می پردازد.

در سپتامبر 2012، پائولو با حضور در مسابقات شهر وینسختون هلند، در حالی که پائولو 90 کیلومتر را پیموده بود و به عنوان نفر سوم ایستاده بود، به علت کم آبی بدن خود، در 10 کیلومتر بعدی کمی عقب افتاد و در نهایت جایگاه 5 ام این مسابقات را کسب نمود.

اما رویای پائولو هنوز ادامه دارد، این بار او می خواهد در گرم ترین نقطه زمین، در گرم ترین روز سال در کنار یکی از خون گرمترین مردم جهان در ایران، در کرمان بار دیگر توانایی خود را در "ماراتن کویر لوت" به نمایش بگذارد.

طبیعت بکر ایران، پای این دونده ایتالیایی را به ایران کشانده است:

چرا شما کشور ایران را برای ثبت رکورد جهانی مارتن انتخاب کردید؟ شما در مصاحبه های قبلی خود گفته بود، که علت انتخاب ایران گونه های متفاوت طبیعت در این کشور است؟ آیا این درست است؟

بله، من ایران و دشت لوت را برای ثبت رکورد خود انتخاب کردم، جایی که بالاترین درجه حرارت بر روی کره زمین را دارد. از سوی دیگر دشت لوت عملا" مکانی ناشناخته برای همگان است، این موضوع باعث جذابیت آن شده است.

آیا شما شرایط اقلیمی (آب و هوا، شرایط محیطی بیابانی در ایران) را مورد مطالعه قرار داده اید؟ آیا شما می دانید با چه شرایط آب و هوایی در دشت لوت رو به رو می شوید؟ شما چطور خود را برای این شرایط آماده کرده اید؟

من شرایط آب و هوایی این منطقه را به خوبی مطالعه کردم، حتی در ماه گذشته (ماه می) با مطالعات آزمایشی، در یک مکان مشخصی، شرایطی مشابه با منطقه "گندم بریان" را به وجود آوردیم. در طول این ماه، من کیلومتر ها در این شرایط دویدم. حتی من هر روز، برای تمرین اضافی به طور آزمایشی، در یک اتاق که حرارت آن را بر روی 53/ 54 ° درجه سانتیگراد تنظیم شده بود، تمرین می کردم و در آنجا بر روی تردمیل راه می رفتم.

من برای اینکه بتوانم این شرایط را ریکاوری کنم، شوک حرارتی به بدن خود وارد می کردم، به همین منظور به مدت 3 دقیقه وارد سونای انجماد با درجه حرارت —140 درجه سلسیوس می شدم و سپس به سرعت بدن خود را خشک می کردم.

آیا شما تصوری در مورد ایران در ذهن خود دارید؟ آیا تمایل دارید در ماراتن بین المللی بعدی در تهران و یا دیگر رویدادهای ورزشی در ایران بار دیگر شرکت کنید؟

این اولین تجربه من در ایران است و من امیدوارم که در فرصت های دیگر بتوانم از زیبایی های طبیعی، آثار تاریخی و فرهنگی، نوع زندگی در ایران لذت ببرم.

زمان سفر و اقامت شما در تهران برای انجام ماراتن کی خواهد بود؟

من به همراه تیم خود در 15 جولای به ایران سفر خواهیم نمود. "ماراتن چالشی" ما تا تاریخ 19 جولای طول می کشد.

آیا در برنامه سفر شما به جز دشت لوت، مقصد دیگری نیز در نظر گرفته شده است؟

برنامه و مرکز اصلی سفر ما شهر کرمان خواهد بود.  در طول سفر، ما تصاویر مستندی از این شهر و برگزاری این مسابقه تهیه خواهیم نمود.

نظر و انتظارات شما در مورد این مسابقه و به طور کلی در مورد سفر خود به ایران چیست؟

این یک رکورد جهانی است. این یک چالش است که هرگز توسط هیچ کسی انجام نشده است، این یک چالش در برابر قوانین طبیعت است. من امیدوارم که بتوانم مسافتی بیش از 50 کیلومتر را بدوم. اما من می دانم دویدن در هوای گرم 70 درجه سانتیگراد، بسیار دشوار و خطرناک خواهد بود. اما من مصمم هستم و این کار را امتحان خواهم کرد.

"مسابقه "ماراتن کویر" برای اولین بار در ایران برگزار نمی شود، بلکه در سالهای گذشته نیز به صورت محدود در شهرهای مختلف من جمله در کرمان مسابقاتی مشابه برگزار شده است. در واقع این منطقه جای ناشناخته ای برای توریست های خارجی نیست. می توان گفت، هم اکنون یکی از مقاصد توریست های خارجی از سفر به ایران، مناطقی چون کویر ایران مخصوصا" کویر بسیار زیبای کرمان هست که دارای شاخصه های طبیعی و جذابی برای توریست های خارجی می باشد. در کویر شهداد پیش از این مسابقاتی برگزار شده که می توان گفت بیشتر شبیه کویر نوردی بوده است. حال اکنون این مسابقات به عنوان نوع خاصی از ماراتن هم اکنون معروف شده است.